Terapie Dr Nony

ADHD - Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci

Psychologia określa następujące symptomy dziecka nadpobudliwego ruchowo:

1. Niespokojne ruchy dłoni i stóp. Siedząc na krześle kurczy się, kuli się "wije się".
2. Nie może spokojnie usiedzieć na jednym miejscu, wtedy kiedy się od niego tego oczekuje.
3. Łatwo się rozprasza pod wpływem bodźców zewnętrznych.
   Z trudnością oczekuje na swoją kolejkę w grze lub innych sytuacjach
   w grupie (na lekcji, na wycieczce, podczas uroczystości).
4. Odpowiada na pytania bez zastanowienia się, nie słucha pytania do końca.
5. Podczas wykonywania zalecanych zadań napotyka na trudności (nie związane z negatywnym zachowaniem lub niedostatecznym rozumieniem).
6. Ma trudności z koncentracją uwagi podczas gier lub wypełniania zadań.
   Często przechodzi od jednego nie zakończonego zadania do drugiego.
7. Nie umie bawić się cicho i spokojnie.
8. Gadatliwy
9. Często przeszkadza innym dzieciom w zadaniach lub w zabawie, zaczepia innych.
10. Sprawia wrażenie, że nie słucha tego, co się do niego mówi.
11. Często gubi różne rzeczy potrzebne w przedszkolu, szkole lub w domu.
12. Czasami robi rzeczy niebezpieczne, nie zastanawia się nad następstwami, ale celowo nie szuka niebezpiecznych przygód czy mocnych wrażeń (np. wybiega na ulice nie rozglądając się).

Wszystkie te cechy można podzielić na następujące grupy:
- nadmierna aktywność ruchowa,
- impulsywność,
- zaburzenia koncentracji uwagi.

Diagnoza o ADHD jest uzasadniona, jeśli występuje co najmniej
8 z wymienionych symptomów.

KOREKCJA W RODZINIE

Przy wychowaniu nadpobudliwego dziecka, matka i inne bliskie osoby, powinny unikać dwóch skrajności:
- nadopiekuńczości i pozwalania na wszystko;
- stawiania wygórowanych wymagań, których dziecko nie jest w stanie spełnić: rygorystycznego przestrzegania punktualności, ostrego traktowania go czy karania.

RADY DLA RODZICÓW

1. Akceptujcie dziecko takim, jakie jest. Jeśli chcecie zmusić nadaktywnego wiercipiętę, aby spokojnie się czymś zajmował, to tak jakbyście próbowali nauczyć wróbla chodzić. Aktywność ruchowa jest jego naturalną potrzebą, a jeśli nie pozwolimy dziecku na nią, to opóźnimy jego rozwój.
2. Nie starajcie się kierować dzieckiem przy pomocy krzyku i siły.
3. Jeśli uważnie będziecie się przyglądać dziecku, to zauważycie, że sieje ono wokół siebie chaos bez chęci destrukcji. Po prostu jest ciekawe jaki dźwięk wydaje spadająca z półki książka. Czy da się złamać plastikowy uchwyt? Chce poczuć jak kruszy się skorupka jajka w jego silnych paluszkach.
4. Jeżeli chcesz coś wyegzekwować od swojej kruszynki, to musicie uzbroić się w spokój i cierpliwość "Idziemy spać, bo już jest noc, jest ciemno kotki i pieski poszły już spać. I ty też musisz zasnąć". Powtórzcie to z dziesięć razy, na różne sposoby. Pokażcie maluchowi ciemną ulicę "śpiącą" lampę, telewizor, świnkę morską. I dziecko zrozumie, że jest taka zasada: kiedy jest ciemno i wszyscy śpią, ono też musi iść spać. I ty też musisz zasnąć". Powtórzcie to z dziesięć razy, na różne sposoby. Pokażcie maluchowi ciemną ulicę, "śpiącą" lampę, telewizor, świnkę morską i dziecko zrozumie, że jest taka zasada: kiedy jest ciemno i wszyscy śpią - ono też musi iść spać.
5. Pamiętajcie: nadmiernie aktywne dzieci są nadpobudliwe. Dlatego histeryczne nuty w waszym głosie: "Połóż to natychmiast! No do kogo ja mówię! Ty taki, siaki, owaki!, jeszcze mocniej pobudzą jego aktywność. Lepiej powiedzieć tak: "To jest nóż. Jest bardzo ostry. Małe dzieci nie mogą brać noża bo mogą się boleśnie zranić".
6. Musicie być przygotowani na to, że zajęte szaleńczą zabawą dziecko, nie od razu usłyszy wasze słowa.
7. Od "zakazanych" zabaw starajcie się odciągnąć dziecko pokazując mu nie mniej ciekawe, ale bezpieczniejsze zajęcie. A propos, z klocków powstają wspaniałe piramidy, a z poduszek przytulny domek dla zajączka.
8. Wiercipięty, to dzieci z nadpobudliwym systemem nerwowym. Potrzebne są im zabawy spokojne, wyciszające. Nie zapominajcie czytać im książek, a potem rozmawiać o nich.
9. Przestrzegajcie odpowiedniego porządku dnia: dziecko musi mieć czas na właściwy odpoczynek. Regularnie powtarzane każdego dnia rytuały dają dziecku poczucie ładu i bezpieczeństwa.
10. Postarajcie się, aby dziecko nie oglądało zbyt długo telewizji.
11. Spróbujcie nauczyć dziecko zastanawiać się i analizować (na swój dziecięcy sposób), jakie "akrobatyczne popisy" może wykonywać, a jakie są dla niego niebezpieczne.
12. Pogódźcie się z poobijanymi kolankami. Tego nie da się uniknąć, kiedy dziecko zamiast chodzić będzie uczyło się biegać. Nie trzeba przy każdym upadku dziecka głośno krzyczeć i rzucać się na pomoc.

Jest wiele dowodów na to, że przyczyną nadpobudliwości i nadaktywności jest alergia pokarmowa. Produkty żywnościowe poddawane obróbce technologicznej zmieniają swoje właściwości i zawierają różne chemiczne dodatki spożywcze: konserwanty, aromaty, barwniki itp. Istnieje uzasadnione przypuszczenie, że alergeny pokarmowe mają wpływ na zachowanie się dziecka. Należy podkreślić, że niektóre biologicznie aktywne substancje, takie jak witaminy z grupy B, cynk, chrom, tauryna, 5-hydroxytryptofan, lecytyna, probiotyki i inne, mają dobroczynny wpływa na odżywianie mózgu i zmniejszają objawy nadaktywności.

Nasza Kompania produkuje szereg preparatów, które w znacznym stopniu wspomagają leczenie konwencjonalne, obniżające dziecięcą nadaktywność.

Proponuję Państwu następującą terapię z naszymi produktami:

• Kąpiele w solach - Kwartet soli - podczas kąpieli starajcie się
  bawić z dzieckiem. Spróbujcie zająć jego uwagę liczeniem, np. włóżcie do
  wanny kilka zabawek i wyjmując je liczcie ile zostało.
• Masaż Kremem Dynamicznym - masaż obowiązkowo powinna wykonywać mama
• Mycie głowy Szamponem do codziennego użytku
• Maseczka iłowa do nóg - maseczkę nakładamy do kolan 2 razy w tygodniu na 15 minut. Zabieg działa na punkty refleksoterapii. Dziecku sprawi to przyjemność i uspokoi go.

Jeśli Twoje dziecko jest nadpobudliwe, nie wpadaj w rozpacz. Pomożemy Ci.
 

Zapraszamy do Studia Zdrowia
i Urody Nefretete

 www.nefretete.biz
 

telefon:
(012) 415-80-99